Grin Fremdlingvo-Instruado Kiel Publika Politiko P123

El UEA-vikio
Iri al: navigado, serĉi


<title>123</title>








La propraĵoj de tiuj sep lingvaj

modeloj estas resumitaj en tabelo 1.



TABELO A2.1 : LINGVAJ MODELOJ POR EŬROPA UNIO (N=20)

Modelo

Nombro da
oficialaj lingvoj

Naturo de la oficialaj lingvoj

Direkto de tradukadoj kaj interpretadoj

Bezono

de lernado de fremdaj lingvoj

Monarkia   

1

Unu lingvo el N, ekz. la angla

0

angla por ĉiuj ne angloparolantoj

Sinarkia   

1

Alia lingvo, ekz. Esperanto

0

esperanto por ĉiuj

Oligarkia   

k, kie 1<k<21

Elekto de ekzemple  k lingvoj inter N (ekz.angla-franca-germana : k=3)

6

angla, aŭ franca aŭ germana, por ĉiuj alilingvanoj

Panarkia   

20

Ĉiuj N lingvoj eblaj

420

neniu

Hegemonia   

20

Ĉiuj N lingvojn inter kiuj unu rolas kiel relajsa lingvo

40

neniu

Teknokratia

21

Ĉiuj N lingvoj; alia lingvo rolas kiel relajsa

42

neniu

Trirelajsa 20
Ĉiuj N

lingvoj; tri el ili utilas kiel relajso dum interpretado

108
neniu
Oni ankaŭ facile montras, ke laŭ

la prioritatoj alprenitaj, ĉiu el tiuj sep modeloj povas montriĝi la plej bona.

Ekzemple, se la eŭropaj

civitanoj volas egalrajtecon inter si (tiun temon ni retraktos poste), kaj se tiucele oni volas nepre eviti por parlamentanoj la neceson lerni fremdlingvon, oni sin turnos al la panarĥian aŭ la teĥnokratan modelojn. La sistemo « trirelajsa » garantias ian egalecon, sed privilegias la lingvojn elektitajn kiel relajsajn ju pli ĝi favoras la daŭrigon de grava lingva laboro en tiuj lingvoj. Se oni aldonas plian kriterion, kia la minimumigo de la nombro de la tradukadaj direktoj, la teknokrata modelo (kun ekzemple Esperanto kiel relajsa lingvo) montriĝas la plej bona.