Grin Fremdlingvo-Instruado Kiel Publika Politiko P106: Malsamoj inter versioj

El UEA-vikio
Iri al: navigado, serĉi
 
e (1 versio)
 
(Neniu diferenco)

Nuna versio ekde 10:18, 27 Jun. 2010












lingvodinamikon. La tre aparta

karakterizo de lingvo, kiu kiel komunikilo produktas retojn, sed kiu samtempe ankaŭ estas fundamenta elemento de individua kaj kolektiva identeco, malpermesas trosimplajn solvojn. Finfine, ne estas mirige, ke la fakto ne (aŭ ne sufiĉe) konsideri tiun kompleksecon, povas konduki, sub la ŝajno de evidenteco, al elektoj malefikaj pri atribuo de la rimedoj, maljustaj pri la distribuo de rimedoj, danĝeraj pri la lingva kaj kultura diverseco, kaj zorgegaj pri geopolitikoj.

Tial por eliri la sakstraton,

estas necese plivastigi la pensokadron kaj repensi la problemon de la instruado de fremdaj lingvoj kun plu larĝa logiko, en kiu pli granda nombro de parametroj povas esti reekzamenitaj. Unu el la plej gravaj konsekvencoj de tia plivastigo estas ke ĝi metas la eblecon de interŝtata kunordigado je la centro de la ellaborado de strategioj. Entute ŝanĝiĝas la problemo, tuj kiam la kadro estas tiel plivastigita : ĝi eble restas malfacila, tamen ĝi fariĝas solvebla – por la plej granda profito de la impostpaganto, de la socia justeco, kaj de la lingva kaj kultura diverseco.