Grin Fremdlingvo-Instruado Kiel Publika Politiko P016: Malsamoj inter versioj

El UEA-vikio
Iri al: navigado, serĉi
e (2 versioj)
 
(Unu meza versio de alia uzanto ne montriĝas)
Linio 1: Linio 1:
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//IETF//DTD HTML//EN">
 
  
  
<title>9</title>
 
  
<body style="background-color: white;">
+
<title>16</title>
<hr>
+
 
 +
 
 +
<hr><br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
Linio 15: Linio 15:
 
<br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
<br>
+
<table>
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<table style="width: 100%;">
+
  
 +
<tr>
 +
<td style="vertical-align: top;">lingvopolitiko, nek des pli
 +
prave, kiel politiko pri
 +
instruado de fremdaj lingvoj. Nuntempe, oni konsentas ke la defendo de
 +
la franca lingvo havas senson,
 +
kaj estas efektivebla, nur en la kadro de la defendo de la lingva kaj
 +
kultura diverseco. Oni alvenas al ideo kiu estis elvokita en la
 +
paragrafo 1.1, nome ke
 +
lingvopolitiko povas nur esti politiko kiu zorgas pri diverseco (Grin,
 +
1999b,
 +
2003b). Tiu ĝenerala principo ankaŭ manisfestiĝas en la franca
 +
kunteksto. Diskurso pri instrupolitiko pri fremdaj lingvoj ne havus
 +
senson, se ĝi
 +
ne estus fiksita en politiko de pritrakto de la diverseco. La konsidero
 +
de la diverseco, kiel organiza koncepto de la
 +
lingvopolitiko, havas rektajn konsekvencojn por la difino de
 +
instrupolitiko pri lingvoj, kaj por la taksado de diversaj scenaroj.</td>
 +
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
 
<td style="vertical-align: top;">
 
<td style="vertical-align: top;">
<div style="text-align: center;"> </div>
+
<h3>1.3 Strukturo de la studo.</h3>
<h2 style="text-align: center;">Ĉapitro 1</h2>
+
<h2 style="text-align: center;">Enkonduko</h2>
+
 
</td>
 
</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">
+
<td style="vertical-align: top;">Konsiderinte la antaŭon, la
<h3><br>
+
nuna
</h3>
+
studo estas organizita ĉirkaŭ nocioj de diverseco kaj de
<h3>1.1 Objekto kaj limigoj de la studo.</h3>
+
lingvopolitiko. La raporto estas strukturita tiamaniere:<br>
 
</td>
 
</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">La temo de instruado de
+
<td style="vertical-align: top;">La dua ĉapitro priskribas la
fremdaj lingvoj kaŭzas konsiderindajn zorgojn al ĉiuj eŭropaj
+
lingvopolitikon kiel ĝeneralan politikon, kaj klarigas la koncepton de
instrusistemoj. La kampo de fremdaj lingvoj (kiel kampo aparta de aliaj
+
lingva valoro kiel kriterion por preni decidon pri instruado de fremdaj
fakoj instruitaj en tiuj sistemoj) akiras pli da graveco kaj agnosko<small>
+
lingvoj. Ĝi evidentigas la nociojn de atribuo kaj de distribuo de la
(Beacco kaj Byram, 2003 ; Raasch, 2002 ; Haskell, 2002)</small>, kio
+
rimedoj por la taksado de edukpolitikoj pri lingvoj.<br>
ankaŭ aperas en eldonoj de la Eŭridico-programo de la Eŭropa Unio <small>(Eŭropa
+
</td>
Komisiono 2000, 2001)</small> kaj en la fakto ke freŝdata
+
Eŭrobarometro-raporto
+
fokusiĝis sur la kompetentecojn pri fremdaj lingvoj kaj ilia lernado <small>(INRA,
+
2001)</small>. Tia evoluo plifortigas tendencon kiu
+
jam de longe ĉeestis
+
en kelkaj landoj kaj fiksiĝis en iliaj historiaj cirkonstancoj; por
+
aliaj landoj, temas pri pli fundamenta ŝanĝo, kiun oni povas
+
interpreti
+
kiel konsekvencon de grandskalaj mutacioj sociaj, politikaj kaj
+
kulturaj. </td>
+
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">Ĉar la instrupolitiko pri
+
<td style="vertical-align: top;">La tria ĉapitro pritraktas la
fremdaj lingvoj dependas de la kompetento de la ministroj pri edukado <small>(de
+
individuajn instigojn kaj strategiojn pri akiro de fremdaj
naciaj ministroj aŭ dependaj de regionaj
+
lingvoj,&nbsp; kiuj principe pravigas, je pli fundamenta nivelo, la
aŭtoritatoj, eble foje
+
elektojn kaj prioritatojn pri lingvoinstruado. Ĝi provas montri la
lokaj,
+
motivadon de la agantoj pro ilia propra profito,
laŭ la strukturo de la koncernita ŝtato)</small>, ĝi estas ofte
+
kaj prezentas diversajn rezultojn pri la rendimentoj
influita - tute
+
«privataj-komercaj» de la lingvaj kompetentoj, kaj poste transiras al
normale - de la kutimaj zorgoj de tiuj ministerioj. Por ili, la ĉefa
+
la
problemo tradicie estas:&nbsp; kiel funkciigi la lernejon plej glate.
+
sociaj rendimentoj. Oni vidos ke la datumoj necesaj por tiu speco de
Sekve, la instruado de fremdaj lingvoj estas perceptitaj el la
+
taksado raras, sed tie kie ili disponeblas, ili indikas ke la angla
vidpunkto de interna efiko : ĉar la ĝeneralaj celoj estas jam
+
posedas, kiel fremda lingvo, altan komercan profiton,&nbsp; ĉu je la
difinitaj
+
privata nivelo, ĉu je la socia.<br>
aliloke, oni provos determini la kondiĉojn, kiuj garantias la plej
+
efikan
+
instruadon de fremdaj lingvoj, ekzemple pri la nivelo de kompetenteco,
+
kiun akiras la lernantoj de la instruitaj lingvoj.<br>
+
 
</td>
 
</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">Tiu zorgo troviĝas en freŝdata
+
<td style="vertical-align: top;">La kvara ĉapitro ektraktas la
kompara studo pri la kompetentoj pri la angla de lernantoj de ok
+
problemon de la bezonoj de entreprenoj pri lingvokompetento ĉe iliaj
eŭropaj landoj <small>(Bonnet kaj al., 2004)</small>. En tiu studo,
+
dungitoj; teorie oni devus konstati konverĝon inter la prioritatoj de
ĉefrolas la
+
elektoj de individuoj, kaj la prioritatoj de entreprenoj; kaj la
mezurado de la kompetentoj per testo kaj memtaksado. La lernantoj estis
+
ekzameno de la uzmanieroj kaj de la procezoj de valorigado, ene de
ja invititaj klarigi la&nbsp; </td>
+
entreprenoj, de la kompetentoj pri fremdaj lingvoj, devus esti
 +
informriĉaj, ĉar tie okazas tiu interesa kreado de valoro, almenaŭ
 +
kiam
 +
temas pri komerca valoro. Ni tamen vidos ke la empiriaj bazoj pri kiuj
 +
oni disponas, restas
 +
relative krudaj, pro manko de analitika kadro kiu permesus identigi la<br>
 +
</td>
 
</tr>
 
</tr>
  
 
</table>
 
</table>
<br>
 
 
<br>
 
<br>

Nuna versio ekde 10:18, 27 Jun. 2010


<title>16</title>













lingvopolitiko, nek des pli

prave, kiel politiko pri instruado de fremdaj lingvoj. Nuntempe, oni konsentas ke la defendo de la franca lingvo havas senson, kaj estas efektivebla, nur en la kadro de la defendo de la lingva kaj kultura diverseco. Oni alvenas al ideo kiu estis elvokita en la paragrafo 1.1, nome ke lingvopolitiko povas nur esti politiko kiu zorgas pri diverseco (Grin, 1999b, 2003b). Tiu ĝenerala principo ankaŭ manisfestiĝas en la franca kunteksto. Diskurso pri instrupolitiko pri fremdaj lingvoj ne havus senson, se ĝi ne estus fiksita en politiko de pritrakto de la diverseco. La konsidero de la diverseco, kiel organiza koncepto de la lingvopolitiko, havas rektajn konsekvencojn por la difino de

instrupolitiko pri lingvoj, kaj por la taksado de diversaj scenaroj.

1.3 Strukturo de la studo.

Konsiderinte la antaŭon, la

nuna studo estas organizita ĉirkaŭ nocioj de diverseco kaj de lingvopolitiko. La raporto estas strukturita tiamaniere:

La dua ĉapitro priskribas la

lingvopolitikon kiel ĝeneralan politikon, kaj klarigas la koncepton de lingva valoro kiel kriterion por preni decidon pri instruado de fremdaj lingvoj. Ĝi evidentigas la nociojn de atribuo kaj de distribuo de la rimedoj por la taksado de edukpolitikoj pri lingvoj.

La tria ĉapitro pritraktas la

individuajn instigojn kaj strategiojn pri akiro de fremdaj lingvoj,  kiuj principe pravigas, je pli fundamenta nivelo, la elektojn kaj prioritatojn pri lingvoinstruado. Ĝi provas montri la motivadon de la agantoj pro ilia propra profito, kaj prezentas diversajn rezultojn pri la rendimentoj «privataj-komercaj» de la lingvaj kompetentoj, kaj poste transiras al la sociaj rendimentoj. Oni vidos ke la datumoj necesaj por tiu speco de taksado raras, sed tie kie ili disponeblas, ili indikas ke la angla posedas, kiel fremda lingvo, altan komercan profiton,  ĉu je la privata nivelo, ĉu je la socia.

La kvara ĉapitro ektraktas la

problemon de la bezonoj de entreprenoj pri lingvokompetento ĉe iliaj dungitoj; teorie oni devus konstati konverĝon inter la prioritatoj de elektoj de individuoj, kaj la prioritatoj de entreprenoj; kaj la ekzameno de la uzmanieroj kaj de la procezoj de valorigado, ene de entreprenoj, de la kompetentoj pri fremdaj lingvoj, devus esti informriĉaj, ĉar tie okazas tiu interesa kreado de valoro, almenaŭ kiam temas pri komerca valoro. Ni tamen vidos ke la empiriaj bazoj pri kiuj oni disponas, restas relative krudaj, pro manko de analitika kadro kiu permesus identigi la