Grin Fremdlingvo-Instruado Kiel Publika Politiko P015: Malsamoj inter versioj

El UEA-vikio
Iri al: navigado, serĉi
e (2 versioj)
 
(Unu meza versio de alia uzanto ne montriĝas)
Linio 1: Linio 1:
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//IETF//DTD HTML//EN">
 
  
  
<title>9</title>
 
  
<body style="background-color: white;">
+
<title>15</title>
<hr>
+
 
 +
 
 +
<hr><br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
Linio 11: Linio 11:
 
<br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
<br>
+
<table>
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<table style="width: 100%;">
+
  
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">
+
<td style="vertical-align: top;">raporti pri
<div style="text-align: center;"> </div>
+
la fenomeno, utilas distingi du ĝiajn
<h2 style="text-align: center;">Ĉapitro 1</h2>
+
aspektojn. Unuflanke, ekzistas surfacaj procezoj, nome la monda
<h2 style="text-align: center;">Enkonduko</h2>
+
integriĝo de socioj, kun ĉio kion tio signifas, kiel la disvastiĝo
 +
tra
 +
la
 +
mondo — eble la altrudo al la mondo — de certaj kulturaj modeloj, de
 +
certaj vivkutimoj, de certaj lingvoj. Tiun procezon, oni ĝenerale
 +
nomas
 +
«tutmondiĝon» aŭ samsignife en la
 +
angla «
 +
globalisation » (Wolton, 2003). Samtempe, oni povas distingi
 +
fundamentan transformiĝon, nome la
 +
enradikiĝon de logiko propra al modernismo, kun kiel finrezulto, la
 +
procezo de individuigo kaj la postulo pri
 +
persona aŭtonomio, kiu atestas tiun transformiĝon. Tiu fenomeno
 +
akompanas la tutmondiĝon, kaj tial oni povas paroli,
 +
citante neologismon de Rossiaud (1997) pri moNdernigo. Sekve, «la
 +
akceliĝo»&nbsp; pri kiu temas ĉi tie, fakte elvokas pli fundamentan
 +
evoluon ol simple integradon de socioj kaj tutmondan disvastiĝon de
 +
certaj konsumadomodeloj. En la kampo de klerigado kaj de fremdaj
 +
lingvoj, tio implicas ke ĉiu politiko devas konsideri, pli ol antaŭe,
 +
la motivojn de individuoj, kaj konsenti al certaj postuloj, nome
 +
agnoski
 +
« la aŭtonomecon » de la partoprenantoj dum iliaj elektoj, ankaŭ
 +
kiam temas pri akiro de fremdaj lingvoj kiel elemento de
 +
manifestiĝo de ilia individueco kaj kolektiveco. Tio veras, eĉ se la
 +
kreoprocezo de personaj&nbsp; motivoj aŭ celoj treege povas esti
 +
influita de&nbsp; manipulado, tiom komerca, kiom ankaŭ ideologia.
 +
Tamen
 +
necesas konsideri ambaŭ aspektojn cititajn, ĉar tiu konsidero, kiel
 +
ĉiu
 +
alia, pravigos ajnan politikon pri linvoinstruado, al la civitanoj.<br>
 
</td>
 
</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">
+
<td style="vertical-align: top;"><span style="font-weight: bold;">Trie</span>,
<h3><br>
+
la strategioj la pli
</h3>
+
progresemaj pri lingvoj <small>(ĉar tiuj klare koncernas la
<h3>1.1 Objekto kaj limigoj de la studo.</h3>
+
lingvopolitikon,
 +
kaj pro tio, situiĝas sur la kampo konvena al nia pritrakto)</small>,
 +
kiujn
 +
ĝis
 +
nun Francio aplikis en la kadro de la francparolantaro <small>(Konsilio
 +
pri la
 +
franca lingvo, 1999 ;
 +
Favre
 +
d’Echallens, 2004)</small>, estas alĝustigataj ekde iom pli ol deko da
 +
jaroj <sup>2</sup>. Kiel rimarkigas Claude Hagège; «oni ekkonsciiĝas
 +
ke
 +
la
 +
defendo de la franca fare de la francparolantaro aŭ de la franca
 +
klubo,
 +
ne nur limiĝas al la defendo de la franca, sed de modelo minacita de
 +
malpromocio pro la monda disvastiĝo de la angla» <small>(Hagège, in
 +
Bourdieu
 +
kaj al., 2001 : 57)</small> <sup>3</sup>. Oni devas tiri ĉiujn
 +
konsekvencojn de tiu alĝustigo kaj apliki ilin
 +
al
 +
la francia politiko pri instruado de fremdaj lingvoj. Pli precize,
 +
evidentiĝas ke la defendo de la franca lingvo, kaj la
 +
argumentado kiu ĉirkaŭas la problemaro,&nbsp; utilas nek kiel spino
 +
sur
 +
kiu artikiĝus<br>
 
</td>
 
</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">La temo de instruado de
+
<td style="vertical-align: top;"><br>
fremdaj lingvoj kaŭzas konsiderindajn zorgojn al ĉiuj eŭropaj
+
<br>
instrusistemoj. La kampo de fremdaj lingvoj (kiel kampo aparta de aliaj
+
<br>
fakoj instruitaj en tiuj sistemoj) akiras pli da graveco kaj agnosko<small>
+
<br>
(Beacco kaj Byram, 2003 ; Raasch, 2002 ; Haskell, 2002)</small>, kio
+
<hr style="width: 100%; height: 2px;"></td>
ankaŭ aperas en eldonoj de la Eŭridico-programo de la Eŭropa Unio <small>(Eŭropa
+
Komisiono 2000, 2001)</small> kaj en la fakto ke freŝdata
+
Eŭrobarometro-raporto
+
fokusiĝis sur la kompetentecojn pri fremdaj lingvoj kaj ilia lernado <small>(INRA,
+
2001)</small>. Tia evoluo plifortigas tendencon kiu
+
jam de longe ĉeestis
+
en kelkaj landoj kaj fiksiĝis en iliaj historiaj cirkonstancoj; por
+
aliaj landoj, temas pri pli fundamenta ŝanĝo, kiun oni povas
+
interpreti
+
kiel konsekvencon de grandskalaj mutacioj sociaj, politikaj kaj
+
kulturaj. </td>
+
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">Ĉar la instrupolitiko pri
+
<td style="vertical-align: top;">2. Unu grava evento estas la «
fremdaj lingvoj dependas de la kompetento de la ministroj pri edukado <small>(de
+
kunveno de la kvar Konsilioj » (Francio, Kebekio,
naciaj ministroj aŭ dependaj de regionaj
+
franca Komonumo de Belgio, romanda Svislando) kiu okazis en Kebeko en
aŭtoritatoj, eble foje
+
Novembro 1994.<br>
lokaj,
+
3. Ankaŭ vidu la intervjuon de
laŭ la strukturo de la koncernita ŝtato)</small>, ĝi estas ofte
+
Abdou
influita - tute
+
Diouf, ĝenerala Sekretario de internacia Organizon de la franca
normale - de la kutimaj zorgoj de tiuj ministerioj. Por ili, la ĉefa
+
parolantaro: «Ni batalas kontraŭ unusola lingvo», en Le Figaro
problemo tradicie estas:&nbsp; kiel funkciigi la lernejon plej glate.
+
littéraire, 18a de Marto 2004, p. 10.</td>
Sekve, la instruado de fremdaj lingvoj estas perceptitaj el la
+
vidpunkto de interna efiko : ĉar la ĝeneralaj celoj estas jam
+
difinitaj
+
aliloke, oni provos determini la kondiĉojn, kiuj garantias la plej
+
efikan
+
instruadon de fremdaj lingvoj, ekzemple pri la nivelo de kompetenteco,
+
kiun akiras la lernantoj de la instruitaj lingvoj.<br>
+
</td>
+
</tr>
+
<tr>
+
<td style="vertical-align: top;">Tiu zorgo troviĝas en freŝdata
+
kompara studo pri la kompetentoj pri la angla de lernantoj de ok
+
eŭropaj landoj <small>(Bonnet kaj al., 2004)</small>. En tiu studo,
+
ĉefrolas la
+
mezurado de la kompetentoj per testo kaj memtaksado. La lernantoj estis
+
ja invititaj klarigi la&nbsp; </td>
+
 
</tr>
 
</tr>
  
 
</table>
 
</table>
<br>
 
 
<br>
 
<br>

Nuna versio ekde 10:18, 27 Jun. 2010


<title>15</title>









raporti pri

la fenomeno, utilas distingi du ĝiajn aspektojn. Unuflanke, ekzistas surfacaj procezoj, nome la monda integriĝo de socioj, kun ĉio kion tio signifas, kiel la disvastiĝo tra la mondo — eble la altrudo al la mondo — de certaj kulturaj modeloj, de certaj vivkutimoj, de certaj lingvoj. Tiun procezon, oni ĝenerale nomas «tutmondiĝon» aŭ samsignife en la angla « globalisation » (Wolton, 2003). Samtempe, oni povas distingi fundamentan transformiĝon, nome la enradikiĝon de logiko propra al modernismo, kun kiel finrezulto, la procezo de individuigo kaj la postulo pri persona aŭtonomio, kiu atestas tiun transformiĝon. Tiu fenomeno akompanas la tutmondiĝon, kaj tial oni povas paroli, citante neologismon de Rossiaud (1997) pri moNdernigo. Sekve, «la akceliĝo»  pri kiu temas ĉi tie, fakte elvokas pli fundamentan evoluon ol simple integradon de socioj kaj tutmondan disvastiĝon de certaj konsumadomodeloj. En la kampo de klerigado kaj de fremdaj lingvoj, tio implicas ke ĉiu politiko devas konsideri, pli ol antaŭe, la motivojn de individuoj, kaj konsenti al certaj postuloj, nome agnoski « la aŭtonomecon » de la partoprenantoj dum iliaj elektoj, ankaŭ kiam temas pri akiro de fremdaj lingvoj kiel elemento de manifestiĝo de ilia individueco kaj kolektiveco. Tio veras, eĉ se la kreoprocezo de personaj  motivoj aŭ celoj treege povas esti influita de  manipulado, tiom komerca, kiom ankaŭ ideologia. Tamen necesas konsideri ambaŭ aspektojn cititajn, ĉar tiu konsidero, kiel ĉiu alia, pravigos ajnan politikon pri linvoinstruado, al la civitanoj.

Trie,

la strategioj la pli progresemaj pri lingvoj (ĉar tiuj klare koncernas la lingvopolitikon, kaj pro tio, situiĝas sur la kampo konvena al nia pritrakto), kiujn ĝis nun Francio aplikis en la kadro de la francparolantaro (Konsilio pri la franca lingvo, 1999 ; Favre d’Echallens, 2004), estas alĝustigataj ekde iom pli ol deko da jaroj 2. Kiel rimarkigas Claude Hagège; «oni ekkonsciiĝas ke la defendo de la franca fare de la francparolantaro aŭ de la franca klubo, ne nur limiĝas al la defendo de la franca, sed de modelo minacita de malpromocio pro la monda disvastiĝo de la angla» (Hagège, in Bourdieu kaj al., 2001 : 57) 3. Oni devas tiri ĉiujn konsekvencojn de tiu alĝustigo kaj apliki ilin al la francia politiko pri instruado de fremdaj lingvoj. Pli precize, evidentiĝas ke la defendo de la franca lingvo, kaj la argumentado kiu ĉirkaŭas la problemaro,  utilas nek kiel spino sur kiu artikiĝus






2. Unu grava evento estas la «

kunveno de la kvar Konsilioj » (Francio, Kebekio, franca Komonumo de Belgio, romanda Svislando) kiu okazis en Kebeko en Novembro 1994.
3. Ankaŭ vidu la intervjuon de Abdou Diouf, ĝenerala Sekretario de internacia Organizon de la franca parolantaro: «Ni batalas kontraŭ unusola lingvo», en Le Figaro

littéraire, 18a de Marto 2004, p. 10.