Grin Fremdlingvo-Instruado Kiel Publika Politiko P013: Malsamoj inter versioj

El UEA-vikio
Iri al: navigado, serĉi
e (2 versioj)
 
(Unu meza versio de alia uzanto ne montriĝas)
Linio 1: Linio 1:
<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//IETF//DTD HTML//EN">
 
  
  
<title>9</title>
 
  
<body style="background-color: white;">
+
<title>13</title>
<hr>
+
 
 +
 
 +
<hr><br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
Linio 11: Linio 11:
 
<br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
<br>
+
<table>
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<table style="width: 100%;">
+
  
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">
+
<td style="vertical-align: top;">Oni ĉi tie emfazas la
<div style="text-align: center;"> </div>
+
eksteran efikon, do la kuntekston, kiu povas decidigi la
<h2 style="text-align: center;">Ĉapitro 1</h2>
+
edukaŭtoritatojn difini iun instrucelon pri fremdaj lingvoj, kaj tio
<h2 style="text-align: center;">Enkonduko</h2>
+
igos nin atribui apartan gravecon al la eŭropa kunteksto. Tamen, oni
 +
ne
 +
trovos en la sekvaj paĝoj, priskribon de multlingvismo en Eŭropo, ĉu
 +
en
 +
la eduksistemoj mem, ĉu en la agmanieroj de la eŭropaj institucioj.
 +
Tiaj priskriboj, ofte elstaraj, jam ekzistas <small>(Nacia Asemblejo,
 +
2003)</small>,
 +
same kiel politikaj konsideroj&nbsp; <small>(Marí kaj Strubell, 2002)</small>
 +
 +
juraj <small>(de Witte, 2004 ; Nic
 +
Shuibhne,
 +
2004a)</small>, kaj permesas prijuĝi tiujn agmanierojn; pro tio, ne
 +
utilas
 +
refari la samon. Sed pli esence, tia ektrakto ne sufiĉos por
 +
evidentigi
 +
certajn mekanismojn, kiuj gravas por proponi instrupolitikon pri
 +
lingvoinstruado, kaj ĝuste pri tio ni atentos: pri la analizo de tiaj
 +
mekanismoj.<br>
 
</td>
 
</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">
+
<td style="vertical-align: top;">Oni ankaŭ evitos, en la nuna
<h3><br>
+
studo, ĉiun ĝeneralan diskuton pri la plurlingvismo en Eŭropo, pri
</h3>
+
la
<h3>1.1 Objekto kaj limigoj de la studo.</h3>
+
aperanta eŭropa identeco kaj ties rilatitaj grandaj kulturaj kaj
</td>
+
sociaj
 +
faktoroj. La analizo de tiuj raportoj estas necesa, sed malfacila, kaj
 +
foje diluiĝas en ĝeneralaĵoj. Aliflanke evidentiĝas, ke des malpli
 +
utilas dediĉi tempon al tio, ju pli vastas la literaturo pri la temo <small>(Coulmas,
 +
1991 ; Smith kaj Wright, 1999 ;
 +
Hagège, 2000 ; Ammon, 2001 ; Gubbins kaj Holt, 2002 ; Kraus, 2004 ;
 +
ktp.)</small>.</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">La temo de instruado de
+
<td style="vertical-align: top;">Fine, konvenas substreki ke la
fremdaj lingvoj kaŭzas konsiderindajn zorgojn al ĉiuj eŭropaj
+
sekvaj paĝoj celas nek inventari, nek resumi la diversajn verkojn pri
instrusistemoj. La kampo de fremdaj lingvoj (kiel kampo aparta de aliaj
+
ekstera efikeco de la fremdlingva instruado. Efektive, miascie ne
fakoj instruitaj en tiuj sistemoj) akiras pli da graveco kaj agnosko<small>
+
ekzistas publikaĵoj kiuj klare pritraktas la temon, kaj kiuj provas
(Beacco kaj Byram, 2003 ; Raasch, 2002 ; Haskell, 2002)</small>, kio
+
prezenti ĝeneralan analizon, argumentitan laŭ la vidpunkto de publika
ankaŭ aperas en eldonoj de la Eŭridico-programo de la Eŭropa Unio <small>(Eŭropa
+
politiko, pri la elekto de fremdaj lingvoj, kaj la esploristoj raras en
Komisiono 2000, 2001)</small> kaj en la fakto ke freŝdata
+
tiu kampo. Tio estas la motivo kial tiu raporto ne komencas per la
Eŭrobarometro-raporto
+
kutima recenzo de la verkaro, sed tuj malkovras diversajn analitikajn
fokusiĝis sur la kompetentecojn pri fremdaj lingvoj kaj ilia lernado <small>(INRA,
+
dimensiojn de la problemo, resendante en tiuj diversaj partoj de la
2001)</small>. Tia evoluo plifortigas tendencon kiu
+
raporto, al taŭgaj verkoj. Oni konstatos ke je ĉiu etapo, la raporto
jam de longe ĉeestis
+
ĉerpas el diversaj fakaj kampoj (nome la lingvo-ekonomio, la
en kelkaj landoj kaj fiksiĝis en iliaj historiaj cirkonstancoj; por
+
socilingvistiko kaj la normiga politika teorio). Samtempe, la nuna
aliaj landoj, temas pri pli fundamenta ŝanĝo, kiun oni povas
+
raporto provas prezenti kompletan pritrakton de la temo, kombinante la
interpreti
+
kontribuojn de tiuj diversaj verkoj el originala vidpunkto. Pro tio, la
kiel konsekvencon de grandskalaj mutacioj sociaj, politikaj kaj
+
nuna
kulturaj. </td>
+
studo havas esploran karakteron, kiu tamen nepre necesas pro du
</tr>
+
motivoj: unue, por kohere prezenti la problemon, sen limiĝi al la
<tr>
+
ektraktado
<td style="vertical-align: top;">Ĉar la instrupolitiko pri
+
de tro etaj sektoroj, kio ne permesas koncepti ĝin laŭ ĝia
fremdaj lingvoj dependas de la kompetento de la ministroj pri edukado <small>(de
+
komplekseco;&nbsp; due, por provi ekzameni kelkajn proponojn vere
naciaj ministroj aŭ dependaj de regionaj
+
argumentitajn, pri la temo – la elekto de la<br>
aŭtoritatoj, eble foje
+
lokaj,
+
laŭ la strukturo de la koncernita ŝtato)</small>, ĝi estas ofte
+
influita - tute
+
normale - de la kutimaj zorgoj de tiuj ministerioj. Por ili, la ĉefa
+
problemo tradicie estas:&nbsp; kiel funkciigi la lernejon plej glate.
+
Sekve, la instruado de fremdaj lingvoj estas perceptitaj el la
+
vidpunkto de interna efiko : ĉar la ĝeneralaj celoj estas jam
+
difinitaj
+
aliloke, oni provos determini la kondiĉojn, kiuj garantias la plej
+
efikan
+
instruadon de fremdaj lingvoj, ekzemple pri la nivelo de kompetenteco,
+
kiun akiras la lernantoj de la instruitaj lingvoj.<br>
+
 
</td>
 
</td>
</tr>
 
<tr>
 
<td style="vertical-align: top;">Tiu zorgo troviĝas en freŝdata
 
kompara studo pri la kompetentoj pri la angla de lernantoj de ok
 
eŭropaj landoj <small>(Bonnet kaj al., 2004)</small>. En tiu studo,
 
ĉefrolas la
 
mezurado de la kompetentoj per testo kaj memtaksado. La lernantoj estis
 
ja invititaj klarigi la&nbsp; </td>
 
 
</tr>
 
</tr>
  

Nuna versio ekde 10:18, 27 Jun. 2010


<title>13</title>









Oni ĉi tie emfazas la

eksteran efikon, do la kuntekston, kiu povas decidigi la edukaŭtoritatojn difini iun instrucelon pri fremdaj lingvoj, kaj tio igos nin atribui apartan gravecon al la eŭropa kunteksto. Tamen, oni ne trovos en la sekvaj paĝoj, priskribon de multlingvismo en Eŭropo, ĉu en la eduksistemoj mem, ĉu en la agmanieroj de la eŭropaj institucioj. Tiaj priskriboj, ofte elstaraj, jam ekzistas (Nacia Asemblejo, 2003), same kiel politikaj konsideroj  (Marí kaj Strubell, 2002) aŭ juraj (de Witte, 2004 ; Nic Shuibhne, 2004a), kaj permesas prijuĝi tiujn agmanierojn; pro tio, ne utilas refari la samon. Sed pli esence, tia ektrakto ne sufiĉos por evidentigi certajn mekanismojn, kiuj gravas por proponi instrupolitikon pri lingvoinstruado, kaj ĝuste pri tio ni atentos: pri la analizo de tiaj mekanismoj.

Oni ankaŭ evitos, en la nuna

studo, ĉiun ĝeneralan diskuton pri la plurlingvismo en Eŭropo, pri la aperanta eŭropa identeco kaj ties rilatitaj grandaj kulturaj kaj sociaj faktoroj. La analizo de tiuj raportoj estas necesa, sed malfacila, kaj foje diluiĝas en ĝeneralaĵoj. Aliflanke evidentiĝas, ke des malpli utilas dediĉi tempon al tio, ju pli vastas la literaturo pri la temo (Coulmas, 1991 ; Smith kaj Wright, 1999 ; Hagège, 2000 ; Ammon, 2001 ; Gubbins kaj Holt, 2002 ; Kraus, 2004 ;

ktp.).
Fine, konvenas substreki ke la

sekvaj paĝoj celas nek inventari, nek resumi la diversajn verkojn pri ekstera efikeco de la fremdlingva instruado. Efektive, miascie ne ekzistas publikaĵoj kiuj klare pritraktas la temon, kaj kiuj provas prezenti ĝeneralan analizon, argumentitan laŭ la vidpunkto de publika politiko, pri la elekto de fremdaj lingvoj, kaj la esploristoj raras en tiu kampo. Tio estas la motivo kial tiu raporto ne komencas per la kutima recenzo de la verkaro, sed tuj malkovras diversajn analitikajn dimensiojn de la problemo, resendante en tiuj diversaj partoj de la raporto, al taŭgaj verkoj. Oni konstatos ke je ĉiu etapo, la raporto ĉerpas el diversaj fakaj kampoj (nome la lingvo-ekonomio, la socilingvistiko kaj la normiga politika teorio). Samtempe, la nuna raporto provas prezenti kompletan pritrakton de la temo, kombinante la kontribuojn de tiuj diversaj verkoj el originala vidpunkto. Pro tio, la nuna studo havas esploran karakteron, kiu tamen nepre necesas pro du motivoj: unue, por kohere prezenti la problemon, sen limiĝi al la ektraktado de tro etaj sektoroj, kio ne permesas koncepti ĝin laŭ ĝia komplekseco;  due, por provi ekzameni kelkajn proponojn vere argumentitajn, pri la temo – la elekto de la