Grin Fremdlingvo-Instruado Kiel Publika Politiko P011: Malsamoj inter versioj

El UEA-vikio
Iri al: navigado, serĉi
e (2 versioj)
 
(Unu meza versio de alia uzanto ne montriĝas)
Linio 1: Linio 1:
  
  
<title>9</title>
 
  
<body style="background-color: white;">
+
<title>11</title>
 +
 
 +
 
 
<hr>
 
<hr>
 
<br>
 
<br>
Linio 13: Linio 14:
 
<br>
 
<br>
 
<br>
 
<br>
<br>
+
<table style="width: 100%;" border="0">
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<br>
+
<table style="width: 100%;">
+
  
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">
+
<td style="vertical-align: top;">deveni de alireblo al kulturaĵoj
<div style="text-align: center;"> </div>
+
el iu lingva sfero, aŭ
<h2 style="text-align: center;">Ĉapitro 1</h2>
+
pli
<h2 style="text-align: center;">Enkonduko</h2>
+
ĝenerale, de ĉiutaga kontakteblo kun la parolantaro de iu lingvo. Eĉ
</td>
+
se
 +
tiuj faktoroj nur intervenas duavice, post la salajraj avantaĝoj, se
 +
oni ne konsideras ilin, oni nur havos falsigitan bildon pri la
 +
motivaro, ĉu oni serĉas respondon por individuo, ĉu por grupo. Temas
 +
pri konata problemo, malofte pritraktita, de «nekomercaj valoroj», kaj
 +
de
 +
la graveco kiun konvenas atribui al la pritrakto de la eblecoj, kiuj
 +
devus
 +
ĉefroli, antaŭ oni alprenas ajnan politikan decidon (<small>en
 +
specifa etna
 +
kaj
 +
politika
 +
situacio</small>). </td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">
+
<td style="vertical-align: top;">Due, la transiro de la individua
<h3><br>
+
nivelo al la kolektiva<small> (alivorte, de la taksado de privataj
</h3>
+
rendimentoj
<h3>1.1 Objekto kaj limigoj de la studo.</h3>
+
al tiu de sociaj rendimentoj)</small> limiĝas al la konsidero de la
 +
mezumaj
 +
elspezoj investitaj de la socio, pere de la eduko-sistemo, por la
 +
instruado de fremdaj lingvoj. Tiuj mezumaj elspezoj, poste, estas
 +
komparitaj al la mezumo de la aldonaj salajraj avantaĝoj por
 +
individuo.
 +
La punkto kiun necesas substreki ĉi tie, estas ke la implicita procezo
 +
de kolekto de datumoj silentas pri fundamenta karakterizo de ĉiu
 +
lingvo, nome
 +
la
 +
fakto ke ĝi permesas aparteni al reto. La
 +
«reto» kiun konsistigas ĉiu lingvo-komunumo (ĉu la lingvo estas
 +
gepatra, ĉu fremda) kreas kompleksajn rilatojn inter la konduto dum
 +
lernado, kaj la valoro de la kompetentoj tiel akiritaj. Alivorte, la
 +
instruado kaj lernado de fremdaj lingvoj estas fenomenoj, kiujn oni
 +
praktike ne povas kompreni sen konsideri la eksterajn efikojn de retoj.<br>
 
</td>
 
</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">La temo de instruado de
+
<td style="vertical-align: top;">El tiu reto-efiko sekvas grava
fremdaj lingvoj kaŭzas konsiderindajn zorgojn al ĉiuj eŭropaj
+
konsekvenco : kio pravigas la instruadon de iu lingvo (aŭ male, la
instrusistemoj. La kampo de fremdaj lingvoj (kiel kampo aparta de aliaj
+
malvolo okupiĝi pri ĝia instruado), estas aro da konsideroj kiuj
fakoj instruitaj en tiuj sistemoj) akiras pli da graveco kaj agnosko<small>
+
dependas de multe pli larĝa kunteksto socia, kultura kaj geopolitika.
(Beacco kaj Byram, 2003 ; Raasch, 2002 ; Haskell, 2002)</small>, kio
+
La intenco ĉi tie, ne estas alvoki iun historian aŭ kulturan
ankaŭ aperas en eldonoj de la Eŭridico-programo de la Eŭropa Unio <small>(Eŭropa
+
pravigon —
Komisiono 2000, 2001)</small> kaj en la fakto ke freŝdata
+
eĉ se tiaj konsideroj estas nepre bezonataj por difini politikon, sed
Eŭrobarometro-raporto
+
tiu punkto estis ĵus elvokita, rilate la «nekomercajn» valorojn.
fokusiĝis sur la kompetentecojn pri fremdaj lingvoj kaj ilia lernado <small>(INRA,
+
Anstataŭe, la intenco estas ekkonsciiĝi, ke ankaŭ&nbsp; la publika
2001)</small>. Tia evoluo plifortigas tendencon kiu
+
politika
jam de longe ĉeestis
+
kunteksto estas rezulto de tiu politiko. Oni ne subtaksu la
en kelkaj landoj kaj fiksiĝis en iliaj historiaj cirkonstancoj; por
+
gravecon de tiu demando, por la instruado de fremdaj lingvoj; tamen ĝi
aliaj landoj, temas pri pli fundamenta ŝanĝo, kiun oni povas
+
estas ofte ignorata, kaj mirigas konstati, ke la lingvo-instruado estas
interpreti
+
kampo en kiu la gravaj decidoj estas ofte prenitaj sen provo de
kiel konsekvencon de grandskalaj mutacioj sociaj, politikaj kaj
+
ajna vortigo, kaj eĉ malpli, de komparo inter la eblecoj (Kaplan et
kulturaj. </td>
+
Baldauf, 1997 ; Phillipson, 2003).</td>
 
</tr>
 
</tr>
 
<tr>
 
<tr>
<td style="vertical-align: top;">Ĉar la instrupolitiko pri
+
<td style="vertical-align: top;">Tiel, la Raporto de la Komisiono
fremdaj lingvoj dependas de la kompetento de la ministroj pri edukado <small>(de
+
de la debato pri la estonteco de la instrusistemo <small>(Thélot,
naciaj ministroj aŭ dependaj de regionaj
+
2004 : 54)</small> rekomendas la instruadon de kio ĝi nomas «la anglan
aŭtoritatoj, eble foje
+
de
lokaj,
+
internacia komunikado». Oni povus supozi ke tiu rekomendo estis bazita
laŭ la strukturo de la koncernita ŝtato)</small>, ĝi estas ofte
+
sur decidigaj argumentoj — ekzemple, la percepto ke la angla estas
influita - tute
+
postulita de la lernantoj kaj iliaj gepatroj, <br>
normale - de la kutimaj zorgoj de tiuj ministerioj. Por ili, la ĉefa
+
problemo tradicie estas:&nbsp; kiel funkciigi la lernejon plej glate.
+
Sekve, la instruado de fremdaj lingvoj estas perceptitaj el la
+
vidpunkto de interna efiko : ĉar la ĝeneralaj celoj estas jam
+
difinitaj
+
aliloke, oni provos determini la kondiĉojn, kiuj garantias la plej
+
efikan
+
instruadon de fremdaj lingvoj, ekzemple pri la nivelo de kompetenteco,
+
kiun akiras la lernantoj de la instruitaj lingvoj.<br>
+
 
</td>
 
</td>
</tr>
 
<tr>
 
<td style="vertical-align: top;">Tiu zorgo troviĝas en freŝdata
 
kompara studo pri la kompetentoj pri la angla de lernantoj de ok
 
eŭropaj landoj <small>(Bonnet kaj al., 2004)</small>. En tiu studo,
 
ĉefrolas la
 
mezurado de la kompetentoj per testo kaj memtaksado. La lernantoj estis
 
ja invititaj klarigi la&nbsp; </td>
 
 
</tr>
 
</tr>
  
 
</table>
 
</table>
<br>
 
 
<br>
 
<br>

Nuna versio ekde 10:18, 27 Jun. 2010


<title>11</title>











deveni de alireblo al kulturaĵoj

el iu lingva sfero, aŭ pli ĝenerale, de ĉiutaga kontakteblo kun la parolantaro de iu lingvo. Eĉ se tiuj faktoroj nur intervenas duavice, post la salajraj avantaĝoj, se oni ne konsideras ilin, oni nur havos falsigitan bildon pri la motivaro, ĉu oni serĉas respondon por individuo, ĉu por grupo. Temas pri konata problemo, malofte pritraktita, de «nekomercaj valoroj», kaj de la graveco kiun konvenas atribui al la pritrakto de la eblecoj, kiuj devus ĉefroli, antaŭ oni alprenas ajnan politikan decidon (en specifa etna kaj politika

situacio).
Due, la transiro de la individua

nivelo al la kolektiva (alivorte, de la taksado de privataj rendimentoj al tiu de sociaj rendimentoj) limiĝas al la konsidero de la mezumaj elspezoj investitaj de la socio, pere de la eduko-sistemo, por la instruado de fremdaj lingvoj. Tiuj mezumaj elspezoj, poste, estas komparitaj al la mezumo de la aldonaj salajraj avantaĝoj por individuo. La punkto kiun necesas substreki ĉi tie, estas ke la implicita procezo de kolekto de datumoj silentas pri fundamenta karakterizo de ĉiu lingvo, nome la fakto ke ĝi permesas aparteni al reto. La «reto» kiun konsistigas ĉiu lingvo-komunumo (ĉu la lingvo estas gepatra, ĉu fremda) kreas kompleksajn rilatojn inter la konduto dum lernado, kaj la valoro de la kompetentoj tiel akiritaj. Alivorte, la instruado kaj lernado de fremdaj lingvoj estas fenomenoj, kiujn oni praktike ne povas kompreni sen konsideri la eksterajn efikojn de retoj.

El tiu reto-efiko sekvas grava

konsekvenco : kio pravigas la instruadon de iu lingvo (aŭ male, la malvolo okupiĝi pri ĝia instruado), estas aro da konsideroj kiuj dependas de multe pli larĝa kunteksto socia, kultura kaj geopolitika. La intenco ĉi tie, ne estas alvoki iun historian aŭ kulturan pravigon — eĉ se tiaj konsideroj estas nepre bezonataj por difini politikon, sed tiu punkto estis ĵus elvokita, rilate la «nekomercajn» valorojn. Anstataŭe, la intenco estas ekkonsciiĝi, ke ankaŭ  la publika politika kunteksto estas rezulto de tiu politiko. Oni ne subtaksu la gravecon de tiu demando, por la instruado de fremdaj lingvoj; tamen ĝi estas ofte ignorata, kaj mirigas konstati, ke la lingvo-instruado estas kampo en kiu la gravaj decidoj estas ofte prenitaj sen provo de ajna vortigo, kaj eĉ malpli, de komparo inter la eblecoj (Kaplan et

Baldauf, 1997 ; Phillipson, 2003).
Tiel, la Raporto de la Komisiono

de la debato pri la estonteco de la instrusistemo (Thélot, 2004 : 54) rekomendas la instruadon de kio ĝi nomas «la anglan de internacia komunikado». Oni povus supozi ke tiu rekomendo estis bazita sur decidigaj argumentoj — ekzemple, la percepto ke la angla estas postulita de la lernantoj kaj iliaj gepatroj, aŭ