Universala Esperanto-Asocio

UEA-Vikio | Lastaj Ŝanĝoj | ViajPreferoj | Uzu X-Sistemon

karbo

REVO: [karbo]
marŝi sur ardantaj karboj ne bruligante siajn piedojn.
antracito. arekarbo. braĝo. brulbriketo. fajrujo. Gasigi benzinon per karburilo (flosilo, nadlo, aĵuto). hejtaĵo. hejti. karbobriketo. karbobulo. karbominejo. karbon'hidratoj. Karbona dioksido : rezultas de la spirado de vivaj estaĵoj aŭ de la bruligado de karbonhavaj substancoj. karbonido. karbonkrajono. karbono. karbonpapero. karbopolvero. karbopolvo. karburaĵo. koakso. lignito. ligno. minejo. minkarbo. mino : kavaĵo en tero, sub tero, en roko., el kiu oni fosas substancojn (karbo, oro, salo.); kavaĵ(et)o en tero, muro, roko., en kiun oni metis eksplodan substancon, por fari truon aŭ por detrui ion per eksplodigo; kest(et)o kun eksploda substanco, eksplodonta pro tuŝo.; mini: elfosi (karbon.) el tero; enmeti eksplodaĵon; minejo: loko, entrepreno kie oni elfosas substancojn. nigra. ŝtalo : tre malmola metalo el fero (Fe) kun iom da karbono (C). ŝtonkarbo. terkarbo, minkarbo, ŝtonkarbo. torfo.
bruli. hejti. kemio. mineralogio. mineralo. nigra. ŝtono. varma.
UEA-Vikio | Lastaj Ŝanĝoj | ViajPreferoj | Uzu X-Sistemon
Eblas nur legi tiun ĉi paĝon | Vidu aliajn reviziojn
Laste redaktita June 28, 2004 11:18 pm (diferencoj)
Serĉu: