LA ESPERO
D-ro. L.L. Zamenhof
En la mondon venis nova sento,
Ne al glavo sangon soifanta
Sub la sankta signo de l’espero
Forte staras muroj de miljaroj
Sur neŭtrala lingva fundamento,
Nia diligenta kolegaro
Tra la mondo iras forta voko;
Per flugiloj de facila vento
Nun de loko flugu ĝi al loko.
Ĝi la homan tiras familion:
Al la mond’ eterne militanta
Ĝi promesas sanktan harmonion.
Kolektiĝas pacaj batalantoj,
Kaj rapide kreskas la afero
Per laboro de la esperantoj.
Inter la popoloj dividitaj;
Sed dissaltos la obstinaj baroj,
Per la sankta amo disbatitaj.
Komprenante unu la alian,
La popoloj faros en konsento
Unu grandan rondon familian.
En laboro paca ne laciĝos,
Ĝis la bela sonĝo de l’homaro
Por eterna ben’efektiviĝos.
reiru al Kurso de Esperanto en la indonezia