Ekonomika Analizo Malkonsilas La Anglan Kiel EUan Laborlingvon
El UEA-vikio
Economische analyse raadt Engels af als EUwerktaal |
Ekonomika analizo malkonsilas la anglan kiel EU-an laborlingvon |
| François Grin, professor aan de
universiteit van Genève en specialist Taaleconomie, heeft een gedetailleerde studie gepubliceerd over de taalpolitiek van de Europese Unie. Hij onderzocht welke de meest voordelige keuze zou zijn voor de werktalen in de EU. |
François Grin, profesoro ĉe la
Ĝeneva universitato kaj specialisto pri lingva ekonomiko, publikigis
detalan studon pri la lingva politiko de Eŭropa Unio. Li esploris, kiu
estus la plej oportuna elekto por la laborlingvoj en EU. |
| Eerst werd de huidige situatie
bestudeerd. Grin vond dat de inkomsten die Groot-Brittannië ontvangt
door de overheersing van het Engels in de wereld en ook in de EU
per jaar 17 à 18 miljard euro zijn. Dat is 1 % van haar BNP. Die
inkomsten zijn afkomstig van de verkoop van boeken en andere
taalverwante goederen, en van de 700.000 mensen die elk jaar Engeland
bezoeken om de taal te leren. Plus de besparingen die voortkomen uit
het nalaten van vreemde-talenonderwijs in de Engelse scholen. Dit
betekent dat elk van de 280 miljoen niet-Engelstaligen van de EU de
Britse economie jaarlijks met 65 euro subsidiëren. |
Unue la nuna situacio estis
pristudata. Grin trovis, ke la enspezoj, kiun Britio ricevas pro la domino de la angla en la mondo - kaj ankaŭ en EU - jare atingas 17 ĝis 18 miliardoj da eŭroj. Tio estas 1% de ĝia MNE. Tiuj enspezoj rezultas el la vendo de libroj kaj aliaj lingvorilataj varoj, kaj de la 700.000 personoj ĉiujare vizitantaj Anglion por lerni la lingvon. Plus la ŝparoj rezultantaj el la nefaro de instruado de fremdlingvoj en la anglaj lernejoj. Tio signifas, ke ĉiu el la 280 milionoj da neanglalingvanoj de EU subvencias la britan ekonomion per 65 eŭroj jare. |
| Daarna kwam de analyse of die
kosten lager zouden liggen, indien men andere mogelijkheden zou kiezen.
Met de uitbreiding van de EU naar 25 landen werd het aantal officiële
talen opgetrokken van 11 naar 20 of 21 (met het Iers). De
gelijkwaardigheidspolitiek tussen de nationale talen komt daardoor in
het gedrang. Een systeem met één of een klein groepje werktalen schijnt
zich op te dringen. |
Poste Grin analizis, ĉu tiuj
kostoj estus pli malaltaj, se oni elektus alian solvon. Per la plivastigo de EU al 25 landoj la nombro de oficialaj lingvoj kreskis de 11 al 20 aŭ 21 (kun la irlanda). Pro tio, la egalrajteca politiko inter la naciaj lingvoj iĝis problema. Sistemo kun unu laborlingvo aŭ malgranda aro da laborlingvoj ŝajnas trudi sin . |
| De Zwitserse econoom vergeleek
daarom drie mogelijke scenarios: het Engels als enige taal;
drietaligheid (Engels, Duits, Frans) en tenslotte het gebruik van
Esperanto als interne werktaal van de instanties van de EU. De eerste
mogelijkheid zou de economische transacties naar de Angelsaksische
landen verhogen. De drietaligheid zou ongeveer evenveel kosten, maar
met een grotere gelijkheid. |
La svisa ekonomikisto tial
komparis tri eblajn senarojn, kiuj estas: la angla kiel ununura lingvo;
trilingveco (angla, franca, germana) kaj fine la uzo de Esperanto kiel
interna laborlingvo de la instancoj de EU. La unua eblo plialtigus la
ekonomiajn transpagojn al la anglosaksaj landoj. La trilingveco kostus
proksimume la samon, sed kun pli granda egalrajteco. |
| De derde mogelijkheid, Esperanto
als enige interne werktaal, zou duidelijk de goedkoopste en meest gelijkwaardige oplossing zijn. Door de eenvoud van Esperanto moet minder geïnvesteerd worden in het onderwijs van vreemde talen, hoewel in de scholen een bijkomende vreemde taal moet aangeleerd worden. Anderzijds zullen de goederen en diensten die verbonden zijn aan het onderwijs in Esperanto, in alle landen kunnen geproduceerd worden. Dit betekent een meerwaarde voor alle landen. |
La tria solvo,
Esperanto kiel ununura interna laborlingvo estus klare la malpli multekosta kaj plej egalrajteca solvo. Pro la simpleco de Esperanto, la instruado de fremdlingvoj bezonas malpliajn investojn, kvankam en la lernejoj estas instruenda plia fremdlingvo, pli libere elektita. Aliflanke la varoj kaj servoj ligitaj al la instruado de Esperanto povus esti produktataj en ĉiuj landoj. Tio signifas plivaloron por ĉiuj landoj. |
| Esperanto is dus de meest
efficiënte en rechtvaardige mogelijkheid. Professor Grin beschouwt de mogelijke verwezenlijking van deze derde optie als niet nu te realiseren op korte termijn. Maar de overgang is zeker mogelijk in de loop van 1 generatie: 85 % van de inwoners van het Europa van de 25 hebben er rechtstreeks en ontegensprekelijk baat bij; de culturele en politieke risicos die een taalhegemonie met zich meebrengt nog buiten beschouwing gelaten. volgens professor Grin. |
Esperanto do estas la plej efika
kaj plej justa solvo. Profesoro Grin konsideras la eblan realigon de tiu tria scenaro kiel "ne tuj realigebla je proksima tempolimo". Sed la transiro certe eblas en la daŭro de unu generacio: 85% de la enloĝantoj de 'Eŭropo de 25' havas rektan kaj nekontraŭdireblan avantaĝon el ĝi; ankoraŭ sen konsidero de la kulturaj kaj politikaj riskoj de lingva hegemonio." laŭ profesoro Grin. |
| Uit Persberichten VEB van 4
november 2005. |
El presaraj mesaĝoj de VEB (=Flandra Esperanto-Ligo) de la 4a de novembro 2005. |
